Αποχαιρετισμός στον Γεώργιο Λ. Κοντογεώργη, α΄ επίτροπο της Ελλάδος στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, στον συνεπή και αθόρυβο πρωτεργάτη της προσφοράς   Leave a comment

Tης Eλενης Mπιστικα

Οφειλόμενα λόγια αποχαιρετισμού στον συνεπέστερο των ανθρώπων, γιατί ο Γιώργος Κοντογεώργης, που κηδεύθηκε χθες στο Α΄ Νεκροταφείο, ήταν άνθρωπος και Ελληνας, δεν υπήρξε ποτέ πολιτικός με την έννοια της πολιτικής ως σταδιοδρομίας – ευτυχώς για εκείνον και για την Ελλάδα. Η πολύχρονη απασχόλησή του με τα κοινά είχε γνώμονα το καθήκον, αντικείμενο την προσφορά στο καλό της πατρίδας και μόνο κριτή το απαράμιλλο ήθος του. Ο αδαμάντινος χαρακτήρας του, αυτός που του επέτρεψε να ανέβει όλες τις βαθμίδες της δημόσιας υπηρεσίας, από απλός υπάλληλος του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και κατόπιν Εμπορίου, για να φθάσει γενικός διευθυντής Εξωτερικού Εμπορίου, τον προφύλαξε από τις παγίδες της πολιτικής. Οταν αποφάσισε, ύστερα από πίεση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στη μεταπολίτευση να υπηρετήσει το κοινό καλό από τη σκοπιά του γενικού γραμματέα Τουρισμού, τον Ιούλιο του 1974, στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κ. Καραμανλή, ήταν ένα άλλο πόστο προσφοράς. Και παρέμεινε στενός συνεργάτης του Κ. Καραμανλή και απόλυτα ταγμένος στον δρόμο – όραμα της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της ένταξης της Ελλάδος σε αυτήν.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Γεώργιος Ράλλης θα ήταν οι πλέον ενδεδειγμένοι για να αποτιμήσουν την τεράστια προσφορά του Γιώργου Κοντογεώργη –«του αγαπητού τους Γιώργη», όπως τον αποκαλούσαν– στον άθλο της επίτευξης του στόχου αυτού. Αλλά, δυστυχώς, έφυγαν πριν από αυτόν, όπως έφυγε πριν και η αγαπημένη του σύζυγος και σύντροφος στη ζωή του, η Μαίρη Κοντογεώργη. Στη μακριά δοκιμασία της υγείας της ο Γιώργος ήταν δίπλα της, νύχτα και ημέρα, στο σπίτι τους και στο νοσοκομείο.

Οπως γνωρίζουν καλά τα αδέλφια και τα ανίψια τους, ώς το τέλος έμεινε αφοσιωμένος στη Μαιρούλα του. Δεν θα τολμούσα να πω τέτοια λόγια όσο ζούσε το αγαπημένο ζευγάρι, αλλά επειδή έζησα από κοντά τη βαθιά τους αγάπη πρέπει να τη συμπεριλάβω στα στηρίγματα μιας ζωής, μαζί με τη μόρφωσή του – πτυχίο Οικονομικών από την ΑΣΟΕΕ (Οικονομικό Πανεπιστήμιο), μετεκπαίδευση στις ΗΠΑ (1957-58,) εμβάθυνση στα συγγράμματα των μεγάλων οικονομολόγων της εποχής του. Με την κήρυξη του πραξικοπήματος στις 21/4/1967, όταν και παραιτήθηκε από γενικός διευθυντής, ο οικονομολόγος Γεώργιος Λ. Κοντογεώργης αναδύθηκε ως συνέχεια του υποδειγματικού δημόσιου λειτουργού.

Στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας του Κωνσταντίνου Καραμανλή έγινε υφυπουργός Συντονισμού – Οικονομίας (Νοέμβριος 1974 – Νοέμβριος 1977), για να αναδειχθεί βουλευτής Επικρατείας της Ν.Δ. από τον Νοέμβριο 1977 ώς τον Ιανουάριο 1981 και υπουργός στη νέα κυβέρνηση Κων. Καραμανλή αρμόδιος για τις σχέσεις της Ελλάδος – «υπουργός σε θέματα ΕΟΚ» το λέγαμε δημοσιογραφικά. Είναι η εποχή του μαραθωνίου με συζητήσεις, ταξίδια στις ευρωπαϊκές χώρες και συναντήσεις με τους ηγέτες κρατών, στη διάρκεια του οποίου ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής με τη χαρισματική του προσωπικότητα και την επιμονή του άλλαξε τη ροή της Ιστορίας, εντάσσοντας την Ελλάδα ενωρίς με τα μεγάλα κράτη – μέλη της Ευρώπης.

Η Συνθήκη Προσχώρησης της Ελλάδος στην ΕΟΚ υπογράφεται στις 28 Μαΐου 1979 στο Ζάππειο Μέγαρο και υπάρχει πάντα η ιστορική φωτογραφία που παρουσιάζει να υπογράφουν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ως πρωθυπουργός και πρωτομάστορας της Ενταξης, ο υπουργός Εξωτερικών Γεώργιος Ράλλης και ο αρμόδιος υπουργός Γεώργιος Κοντογεώργης. Και όπως έγραφε το ρεπορτάζ του Τήλεφου την επομένη με τη φωτογραφία αυτή και με τους αρχηγούς κρατών και τα στελέχη στα σκαλοπάτια του Ζαππείου Μεγάρου «ο πιο χλωμός, ίσως γιατί είχε πολύ κλειστεί στο γραφείο πνιγμένος μέσα σε έγγραφα, ήταν ο Γεώργιος Κοντογεώργης». Μία παρατήρηση που άρεσε, για το ορθόν του πράγματος, και στους στενούς συνεργάτες Κωνστ. Καραμανλή και Γεώργιο Ράλλη. Ολοι γνώριζαν πόσα πρόσφερε με τη συνέπειά του, με την αποτελεσματικότητά του και τον ευγενικό τρόπο του στις μακρές διαπραγματεύσεις ο Γιώργος Κοντογεώργης.

Γι ’ αυτό και έγινε ο πρώτος επίτροπος της Ελλάδος την ΕΟΚ και στην Ευρωπαϊκή Ενωση, με έδρα τις Βρυξέλλες και τη Μαιρούλα δίπλα του, σε ένα απλό διαμέρισμα τριών δωματίων, με θέρμη φιλοξενίας που τη νιώσαμε όσοι περάσαμε από τις Βρυξέλλες. Δύσκολα τα πρώτα χρόνια και αποφασιστικός ο ρόλος του «θεμέλιου λίθου» της ελληνικής ένταξης, που ήταν, αναμφισβήτητα, ο Κοντογεώργης. Ηλθαν μετά από αυτόν και άλλοι άξιοι επίτροποι και από τα άλλα κόμματα, αλλά ο α΄ επίτροπος ήταν, και έτσι θα μείνει, ο σεμνός άνθρωπος των χαμηλών τόνων, που πρόσφερε πολλά, ταγμένος στην ιδέα της ένταξης, και δεν ζήτησε τίποτα. Εμεινε με τη Μαίρη στο αστικό τους διαμέρισμα της Αθήνας, ένας πραγματικός άρχοντας της προσφοράς. «Εφυγε» με βαριά σύννεφα πάνω από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, με ήσυχη τη συνείδηση ότι έπραξε το καθήκον του, όταν του ζητήθηκε, λειτουργώντας αποτελεσματικά με διαφάνεια και χωρίς έπαρση. Για πόσους μπορούμε να το πούμε αυτό; Στο βιβλίο του-Βίβλο της ιστορικής διαδρομής «Η Ευρωπαϊκή Ιδέα, η Ευρωπαϊκή Ενωση, Η Ελλάδα», από τις εκδόσεις Ι. Σιδέρη, στην αφιέρωση, τον Νοέμβριο 1995, μιλάει «για την αξία της ζωντανής ενημέρωσης διά του Τύπου, με όλη την αγάπη και τη φιλία μου». Και αυτά τα οφειλόμενα λόγια, γραμμένα τον Νοέμβριο 2009, υπαγόρευσαν η αγάπη και η φιλία, αλλά κυρίως η γνώση της συμβολής του Γιώργη Κοντογεώργη στην ευρωπαϊκή Ελλάδα, για την οποία αγωνίσθηκε τον αγώνα τον καλό…

Advertisements

Posted Μαΐου 28, 2012 by msofcrete in Άρθρα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: