Archive for Ιουλίου 2012

Ίων Δραγούμης   Leave a comment

* Το κείμενο είναι αυτολεξεί αντιγραμμένο από το προφίλ του κυρίου Ιωάννη Σταματίου στο facebook.

Σαν σήμερα, στις 31 Ιουλίου 1920, ημέρα Παρασκευή, εκτελέστηκε από τους Βενιζελικούς, ένας από τους ωραιότερους Έλληνες και πιο αγνούς εκφραστές του ελληνικού εθνικισμού: Ο Ίων Δραγούμης.

Στο σημείο που εκτελέστηκε, στη διασταύρωση των οδών Κηφισίας και Παπαδιαμαντοπούλου, υπάρχει στήλη στην οποία αναφέρεται η «Νεκρική Ωδή» που του αφιέρωσε ο Κωστής Παλαμάς:
«Λευκή ας βαλθεί όπου έπεσες, Κολώνα
(Πώς έπεσες, γραφή να μη το λέη)
Λευκή με της Πατρίδας την εικόνα
Μόνο εκείνη ταιριάζει να σε κλαίη,
Βουβή, μαρμαρωμένη να σε κλαίη!»

Αναδημοσιεύω σχετικό κείμενο μου από την περσινή ανάρτηση για την εκτέλεση του Ίωνος Δραγούμη:

Στις 31 Ιουλίου 1920, ημέρα Παρασκευή, μέσα στο καλοκαιριάτικο απομεσήμερο, μια παράξενη «πομπή» διέσχιζε την οδό Κηφισίας στην Αθήνα. Ένα στρατιωτικό απόσπασμα αποτελούμενο από Κρήτες, συνόδευε έναν άνδρα με λευκό κοστούμι, ο οποίος περπατούσε με δεμένα τα χέρια, αμίλητος, χλωμός και ήρεμος.

Ο λευκοντυμένος άνδρας ήταν ο Ίων Δραγούμης και το απόσπασμα αποτελούνταν από τους λεγόμενους «Γυπαραίους», στρατιωτικό σώμα που είχε σχηματίσει ο Βενιζελικός στρατιωτικός Παύλος Γύπαρης. Είχε προηγηθεί, την προηγούμενη ημέρα η απόπειρα δολοφονίας του Βενιζέλου στο Παρίσι και στην Αθήνα άρχισαν διώξεις κατά των αντιβενιζελικών!

Στη διασταύρωση των οδών Κηφισίας και Παπαδιαμαντοπούλου, ο λοχίας του αποσπάσματος έστησε τον Ίωνα Δραγούμη σε έναν τοίχο. Το απόσπασμα έκανε 4 βήματα πίσω, ο λοχίας πλησίασε τον Δραγούμη και κάτι του ψιθύρισε. ο Δραγούμης, γύρισε και κοίταξε προς τους Αμπελόκηπους ή την Κηφισιά, πιθανόν προς τις οικίες των 2 αγαπημένων του γυναικών, της Μαρίκας Κοτοπούλη και της Πηνελόπης Δέλτα.

Ο λοχίας διέταξε «Πυρ», οι άνδρες του αποσπάσματος δεν πυροβόλησαν, ο λοχίας φώναξε «Ρίχτε του ρε!» και πυροβόλησε πρώτος, ακολούθησαν και οι πυροβολισμοί των υπολοίπων!

Αυτό ήταν το τέλος ενός από τους ωραιότερους και ευγενέστερους Έλληνες, ο οποίος στην εποχή του Διχασμού, προτίμησε να είναι ανεξάρτητος και φυσικά αυτή του την επιλογή την πλήρωσε. Η ειρωνεία είναι, ότι μερικά χρόνια πριν, κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού αγώνα, όταν οι ευγενέστεροι άνδρες του έθνους μας πολεμούσαν στους βάλτους και στα βουνά της Μακεδονίας, στην περιοχή της Κοζάνης ο Δραγούμης είχε γνωρίσει έναν Κρητικό οπλαρχηγό. Συμπάθησαν ο ένας τον άλλο και ο Κρητικός του πρότεινε να βαφτίσει ο Δραγούμης το παιδί του αδερφού του. Ο Κρητικός οπλάρχηγός ήταν ο Παύλος Γύπαρης, αυτός που στα χρόνια του Διχασμού πια, θα έδινε την εντολή της εκτέλεσης του Ίωνος Δραγούμη! Αυτή είναι η αιώνια ιστορία της φυλής μας!

Για τον θάνατο του ο Κωστής Παλαμάς του αφιέρωσε τη «Νεκρική Ωδή»:
«Λευκή ας βαλθεί όπου έπεσες, Κολώνα
(Πώς έπεσες, γραφή να μη το λέη)
Λευκή με της Πατρίδας την εικόνα
Μόνο εκείνη ταιριάζει να σε κλαίη,
Βουβή, μαρμαρωμένη να σε κλαίη!»

Στα εφηβικά μου χρόνια, κατά τη διάρκεια των ιδεολογικών μου αναζητήσεων είχα διαβάσει τα βιβλία του Ίωνος Δραγούμη, όπως και τα περισσότερα βιβλία που γράφτηκαν για αυτόν. Αργότερα, διάβασα και την «Εκτέλεση» του Φρέντυ Γερμανού και φωτίστηκαν περισσότερο οι προσωπικές του αδυναμίες, η ανθρώπινη πλευρά του. Δεν θα ξεχάσω τα λόγια του από το βιβλίο του «Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα», το οποίο έγραψε με αφορμή τον ηρωικό θάνατο του γαμπρού του Παύλου Μελά:
«Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει. θα μας σώσει από την βρώμα όπου κυλιούμαστε, θα μας σώσει από την μετριότητα και από την ψοφιοσύνη, θα μας λυτρώσει από τον αισχρό τον ύπνο, θα μας ελευθερώσει. Αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, εμείς θα σωθούμε»!
Είμαι πολύ περίεργος να δω τώρα πως θα σωθούμε;

Advertisements

Posted Ιουλίου 31, 2012 by msofcrete in Ιστορικά

Tagged with

Αρχαία Ολυμπία   Leave a comment

Αρχαία Ολυμπία, 1875. Αρχίζει η πρώτη μεγάλη ανασκαφή στον ιερό χώρο της αρχαίας Ολυμπίας, χρηματοδοτούμενη από το Γερμανικό Κράτος, με επικεφαλής τον Γερμανό αρχαιολόγο Ερνστ Κούρτιους.

Οι αρχαιολόγοι ανέσκαψαν το κεντρικό μέρος του ιερού, συμπεριλαμβανομένου του Ναού του Διός, του Ηραίου, του Μετρώου, του Βουλευτηρίου, της Στοάς της Ηχούς, των Θησαυρών, του Πρυτανείου και της Παλαίστρας.

Η ελληνική γη φανερώνει όσα έκρυβε επί εκατοντάδες χρόνια στην αγκαλιά της. Βρέθηκαν σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα όπως η Νίκη του Παιωνίου και ο Ερμής του Πραξιτέλους. Συνολικά, 14.000 αντικείμενα καταγράφηκαν τα οποία στεγάστηκαν στο μουσείο της ολυμπίας.

*Το άρθρο είναι από ανάρτηση του κ. Ιωάννη Σταματίου στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook.

Posted Ιουλίου 31, 2012 by msofcrete in Ιστορικά

Enzo Ferrari   Leave a comment

Ο Enzo Anselmo Ferrari γεννήθηκε στη Modena της Ιταλίας το 1898. Ήταν οξύθυμος, είχε πάθος με τα αυτοκίνητα και ήταν λάτρης του γυνακείου φύλου. Στο αντικείμενο του ήταν ένας από τους οραματιστές που άλλαξαν την ιστορία της αυτοκίνησης.

Το 1920 έγινε οδηγός αγώνων ταχύτητας της Alfa Romeo, με τα χρώματα της οποίας κέρδισε αρκετούς τίτλους, με μεγαλύτερο το Coppa Acerbo το 1924. Πέντε χρόνια μετά από αυτή του την επιτυχία, το 1929, δημιούργησε την Scuderia Ferrari, η οποία έτρεχε για λογαριασμό της Alfa Romeo μέχρι το 1933. Το 1933, οικονομικά προβλήματα της Alfa Romeo την ανάγκασαν να καταργήσει το αγωνιστικό της τμήμα ΜΈΧΡΙ ΤΟ 1938, οπότε και την ξαναδημιούργησε. Το 1940 ο Mussolini κρατικοποίησε την Alfa Romeo και η μικρή εταιρεία το Ferrari συνεχίζει μόνη της με τη νέα ονομασία ΑACF (Auto Avio Costruzioni Ferrari) και κατασκευάζει το πρώτο δικό του αυτοκίνητο. To 1943 η εταιρεία του μεταφέρθηκε στο Maranello και το 1947 μετονομάζεται σε Ferrari S.p.A.. Το πρώτο της μοντέλο ήταν η 125S (1947). Η Ferrari γίνεται συνώνυμο της πολυτέλειας, της ταχύτητας και της Formula 1.

Στην προσωπική του ζωή, ο Ferrari, εκτός από τη σύζυγο του Laura Dominica Garello Ferrari με την οποία απέκτησε έναν υιό τον Alfredo «Dino», είχε πλήθος ερωμένων, στις οποίες συμπεριλαμβάνονταν και αρκετές από τις συζύγους των πρωταθλητών οδηγών του! Το 1956, ο αγαπημένος του υιός Alfredo απεβίωσε, σε ηλικία 24 ετών, πάσχοντας από μυϊκή δυστροφία. Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του ο Enzo Ferrari, βρισκόταν καθημερινά στο νοσοκομείο, στο πλευρό του υιού του, καταγράφοντας σε διαγράμματα την πορεία της υγείας του υιού του.

Ο θάνατος του Alfredo άλλαξε τη ζωή του Enzo Ferrari, ο οποίος δήλωσε ότι όλοι οι άνδρες παραμένουν παιδιά, μέχρι κάτι τραγικό να συμβεί στη ζωή τους!

Στην εταιρεία τον διαδέχτηκε ο υιός του Piero, τον οποίο είχε αποκτήσει με την ερωμένη του Lina Lardi.

Στη φωτογραφία, ο Enzo Ferrari το 1923, σε αγώνα ταχύτητας Coppa delle Alpi με Alfa Romeo RLSS 3.0.

H επιμέλεια του κειμένου ανήκει στον Ιωάννη Σταματίου.

Posted Ιουλίου 27, 2012 by msofcrete in Αθλητικά

Αποποινικοποίηση της μοιχείας   Leave a comment

Η μοιχεία ήταν ποινικό αδίκημα σχεδόν από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους. Αποποινικοποιήθηκε μάλλον πρόσφατα, όταν το 1981 η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να καταργήσει το άρθρο 357 του Ποινικού Κώδικα που προέβλεπε ποινή φυλάκισης για τη μοιχεία, σαν σήμερα όμως στις 24 ιουλίου 1982 υπήρξε η αποποινικοποίηση του αδικήματος στην Ελλάδα από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.

Από τον ψηφιακό «τοίχο» του Στέφανου Καβαλλιεράκη στο facebook.

Posted Ιουλίου 25, 2012 by msofcrete in Ιστορικά

Διώρυγα της Κορίνθου   Leave a comment

Σαν σήμερα στις 25 ιουλίου 1893, εγκαινιαστηκε με μεγάλη επισημότητα η διώρυγα του Ισθμού της Κορίνθου, απο τον πρωθυπουργό Σωτήριο Σωτηρόπουλο, ένα όραμα που ξεκινούσε απο την αρχαιότητα. Ο Σωτηρόπουλος που δεν ειχε εκλεγεί βουλευτής στις προηγούμενες εκλογές είχε διοριστει πρωθυπουργός της χώρας απο τον βασιλιά ως εκπρόσωπος του τρίτου κόμματος ( φιλοβασιλικό κόμμα γαιοκτημόνων ως αντίβαρο στο δικομματισμό Τρικούπη και Δηλιγιάννη). Αν και θεωρείτο ο Σωτηρόπουλος ειδήμων επι των οικονομικών της εποχής ( Ο Τρικούπης το αμφισβητούσε)δεν μπόρεσε να αποτρέψει την χρεοκωπία της χώρα κάτι που προκάλεσε την ανατροπή του απο την βουλή.

Η ιστορική έρευνα έχει εκπονηθεί από το Στέφανο Καβαλλιεράκη.

Posted Ιουλίου 25, 2012 by msofcrete in Ιστορικά

Χόλυγουντ   Leave a comment

‎H κινηματογραφική βιομηχανία του Χόλυγουντ χτίστηκε από περιφερόμενους πειρατές. Παραγωγοί και σκηνοθέτες μετανάστευσαν από την Ανατολική Ακτή της Καλιφόρνια στις αρχές του εικοστού αιώνα, εν μέρει για να αποφύγουν την εμβέλεια της πατέντας που είχε απονεμηθεί στον εφευρέτη του κινηματογράφου, τον Thomas Edison. Οι έλεγχοι διενεργούνταν από ένα μονοπωλιακό τραστ, την Εταιρία Πατεντών Κινηματογράφου, η οποία διαχειριζόταν την πνευματική ιδιοκτησία του Edison, δηλαδή τις πατέντες. Ο Edison έστησε την ΕΠΚ για να ασκεί τα δικαιώματα του και η ΕΠΚ ασκούσε σοβαρά τον ελεγκτικό της ρόλο. Όπως μου είπε ένας σχολιαστής, “υπήρχε προθεσμία μέχρι τον Γενάρη του 1909, ώστε όλες οι εταιρίες να συμμορφωθούν με την άδεια. Τον Φεβρουάριο οι παράνομοι που δεν είχαν άδεια, αυτοαποκαλούμενοι ως “ανεξάρτητοι”, διαμαρτυρήθηκαν για το τραστ και άρχισαν δουλειές χωρίς να ενημερώνουν το μονοπώλιο του Edison. To καλοκαίρι του 1909, το ανεξάρτητο κίνημα ήταν πλήρες, με παραγωγούς και ιδιοκτήτες θεάτρων που χρησιμοποιούσαν παράνομο εξοπλισμό και εισήγαγαν φιλμ για να ιδρύσουν την δική τους υπόγεια αγορά.

Από το Free Culture, του καθηγητή Lawrence Lessig.

Posted Ιουλίου 19, 2012 by msofcrete in Ιστορικά

Συμφωνία του Πότσδαμ   Leave a comment

Το κείμενο και η εικόνα που το συνοδεύει έχουν παραχωρηθεί από τον Στέφανο Καβαλλιεράκη .

Αν και η Γιάλτα τουλάχιστον στην Ελλάδα θεωρείται η κομβικής σημασίας συμφωνία για το μοίρασμα του μεταπολεμικού κόσμου ( μάλλον γιατί εκεί ο Τσώρτσιλ έδωσε στο Στάλιν το περίφημο χαρτάκι για τα Βαλκάνια και την Ελλάδα με τα ποσοστά επιρροής) η συμφωνία του Πότσδαμ (Potsdam Agreement) είναι αυτή σφράγισε το μέλλον της μεταπολεμικής ευρώπης και χάραξε και τα νέα ευρωπαικά σύνορα όπως τα γνωρίζαμε περίπου μέχρι το 1990 δηλαδή πριν τη διάλυση της ΕΣΣΔ, του πολέμου στη Γιουγκοσλαυια κτλ.
Συμμετείχαν ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ της Σοβιετικής Ενωσης Ιωσήφ Στάλιν, ο Αμερικάνος πρόεδρος Χάρυ Τρούμαν ( αντιπρόεδρος του Ρούσβελτ ο οποίος στο μεταξύ είχε πεθάνει) και ο βρετανός πρωθυπουργός Γουίνστον Τσώρτσιλ , ο νικητής του πολέμου, ο οποίος όμως έχασε κατα τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων τις εκλογές και αντικαταστάθηκε απο τον ηγέτη των εργατικών και νέο πρωθυπουργό Κλέμεντ Άτλι ( Clement Attlee)
Οι διαπραγματεύσεις στο Ποτσδαμ ξεκίνησαν σαν σήμερα στις 17 ιουλίου 1945 και ολοκληρώθηκαν στις 2 αυγούστου.

Posted Ιουλίου 19, 2012 by msofcrete in Ιστορικά

Tagged with