Η σπέκουλα και η άγνοια   Leave a comment

γράφει: Αντώνης Καρπετόπουλος

Θέλω να γράψω κάτι για αυτή την αστειότητα που διάβασα, ότι η Χρυσή Αυγή Μεσσηνίας, δίνει λέει χρήματα σε όποιον πάει ένα όνομα νεκρού στο Πολυτεχνείο με αποδεικτικό στοιχείο, αλλά θα το ξεκινήσω από πολύ μακριά – από τις αμερικάνικες εκλογές.

Κάθε φορά που φτάνουν οι αμερικάνικες εκλογές μια μερίδα του ευρωπαϊκού Τύπου καταπιάνεται με ένα αγαπημένο στους δυτικοευρωπαίους θέμα, δηλαδή τις φοβίες του μέσου αμερικάνου και την άγνοια του για τι συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο. Φέτος το πιο βιτριολικό τέτοιου τύπου δημοσίευμα υπήρξε στο βρετανικό «Independent», το έγραψε ο κύριος Γιούρι Φρίντμαν, ανταποκριτής νομίζω της εφημερίδας από τις ΗΠΑ.

Ο Φρίντμαν κατέγραψε οκτώ παραλογισμούς των Αμερικάνων, λίγες ώρες πριν από τις εκλογές τους. Το σκαμπρόζικο δημοσίευμα αναδημοσιεύτηκε στην Athens Voice που έχει συντάκτες όπως ο Δημήτρης Καραθάνος, πολύ προσεκτικούς στο να αλιεύουν πολλά στο διεθνή Τύπο. Με τον προβοκατόρικο τίτλο «God Bless Αμερι –γκάου» ο συντάκτης αναρωτιέται «ποιος αποφασίζει για τον ποιος κυβερνά τον κόσμο;» και παρουσιάζει απόψεις αμερικάνων που προκαλούν ιλαρότητα. Αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι:

– Το 88% των ερωτηθέντων νεαρών Αμερικανών δεν μπορούσε να εντοπίσει το Αφγανιστάν στον παγκόσμιο χάρτη, το 75% δεν μπορούσε να εντοπίσει το Ιράν ή το Ισραήλ και το 63% δεν μπορούσε να εντοπίσει το Ιράκ, σύμφωνα με δημοσκόπηση των Roper Public Affairs/National Geographic Society το 2006.

– Το 73% των Αμερικανών δεν μπορούσαν να κατονομάσουν ως «βασικό πρόβλημα των ΗΠΑ κατά τον Ψυχρό Πόλεμο» τον κομμουνισμό, σύμφωνα με έρευνα του «Newsweek» το 2011.

– Το 71% των Αμερικανών πιστεύει ότι το Ιράν διαθέτει ήδη πυρηνικά όπλα, σύμφωνα με δημοσκόπηση των CNN/Opinion Research Corporation το 2010.

– Το 41% των Αμερικανών πιστεύει ότι η Κίνα είναι η μεγαλύτερη οικονομική δύναμη στον κόσμο, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Pew το 2012. (Η σωστή απάντηση είναι οι ΗΠΑ, την οποία επέλεξε το 40% των ερωτηθέντων).

– Το 9% των Αμερικανών φοβούνται μήπως πέσουν θύματα τρομοκρατικής επίθεσης, σύμφωνα με δημοσκόπηση της AP-GfK. (…).

– Σχεδόν το 25% των Αμερικανών δεν ξέρουν από ποια χώρα διακήρυξαν την ανεξαρτησία τους οι ΗΠΑ, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Marist το 2011 (ήταν η Μεγάλη Βρετανία).

– Ο μέσος Αμερικανός θεωρεί ότι οι ΗΠΑ ξοδεύουν το 27% του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού σε ξένη βοήθεια, σύμφωνα με δημοσκόπηση της World Public Opinion το 2010 (στην πραγματικότητα το ποσοστό ξένης βοήθειας κυμαίνεται περίπου στο 1%).

– Το 33% θεωρούσε ότι ο Σαντάμ Χουσεΐν είχε προσωπική ανάμειξη στην επίθεση της 11 Σεπτεμβρίου 2001, σύμφωνα με δημοσκόπηση των CBS News/New York Times. Το ποσοστό ήταν 53% το 2003.

Πρέπει να πω ότι περισσότερο από τις απαντήσεις (που δε με εντυπωσίασαν αφού οι αμερικάνοι ελάχιστα ασχολούνται με τον υπόλοιπο κόσμο ή με ζητήματα πολιτικής όπως στην Ευρώπη τα εννοούμε…) μου κανε εντύπωση κάτι άλλο: η τεράστια αποδοχή του δημοσιεύματος από το ελληνικό κοινό! Το κείμενο άρεσε σε πάνω από πέντε χιλιάδες ανθρώπους (με βάση τα like στη σελίδα…), ενώ πάνω από 500 αναγνώστες το μοίρασαν στο διαδίκτυο σε φίλους τους.

Ειδικά στο Facebook οι διαπιστώσεις του Φρίντμαν έκαναν τεράστιο σουξέ, προκαλώντας τα γνωστά σχόλια για τους χαζοαμερικάνους, του άξεστους, τους ηλίθιους κτλ. Θυμίζω ότι το κείμενο δημοσιεύτηκε στο Independent – δεν αποκλείω οι αναγνώστες του βρετανικού εντύπου να έχουν το επίπεδο να γελάνε με τις αμερικανιές, όσο περίπου κι εμείς. Όμως είμαστε βέβαιοι ότι δικαιούμαστε να γελάμε; Για τους Αγγλους δεν ξέρω. Για μας κάποιες απορίες τις έχω.

Αναρωτιέμαι π.χ πόσοι Ελληνες μπορούν να εντοπίσουν στο χάρτη την Ονδούρα, τα νησιά Κέιμαν ή την Μαλαισία. Ειλικρινά δεν ξέρω πόσοι μπορούν να προσδιορίσουν την κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου χρονικά. Βάζω στοίχημα ότι πάνω από το 41% των ελλήνων θα δήλωνε ότι η πρώτη παγκόσμια οικονομική δύναμη είναι η Κίνα με τη Γερμανία να είναι η δεύτερη (λάθος…) απάντηση.

Πιστεύω πως πολύ πάνω από το 9% θα δήλωνε ότι κινδυνεύει η ζωή του από μετανάστες ή αντεξουσιαστές. Κάτι μου λέει πως πάνω από το 33% των Ελλήνων θεωρεί ότι την επίθεση στους Πύργους την αξέχαστη εκείνη 11η Σεπτεμβρίου, την οργάνωσαν οι αμερικάνοι μόνοι τους! Αμφιβάλω αν οι Ελληνες ψηφοφόροι, που με τους Αμερικάνους γελάνε, ξέρουν τι εθνικότητας ήταν ο διοικητής της Θεσσαλονίκης όταν την παρέδωσε στον ελληνικό στρατό. Και τέλος είμαι βέβαιος ότι αν ρωτήσεις, ειδικά τους νεότερους τι έγινε στο Πολυτεχνείο θα ακούσεις του κόσμου τις σαχλαμάρες: είμαι βέβαιος ότι οι δυο στους τρεις πιστεύουν ότι εκείνο το βράδυ έπεσε η Χούντα.

Οι αμερικάνοι ζουν στη δική τους πραγματικότητα κι αν δεν τη ζήσεις είναι δύσκολο να τους καταλάβεις. Εχουν, όμως το σθένος, να μετράνε τα πάντα: ακόμα και την αμάθεια τους, τις βλακώδεις προκαταλήψεις τους, τις εθνικές στους κουταμάρες. Ξαναδείτε το δημοσίευμα και προσέξτε πόσα διαφορετικά ΜΜΕ έχουν κάνει τις σχετικές δημοσκοπήσεις: όλοι παιδεύονται να καταγράψουν τις λανθασμένες προσεγγίσεις για να τις διορθώσουν!

Εμείς πολύ αμφιβάλω αν τολμάμε να δούμε κατάματα ποιοι είμαστε και τι πιστεύουμε: μπορούμε να κάνουμε ερευνητικές καταγραφές για το τι πιστεύουν οι έλληνες για τα οικονομικά μέτρα (προσδοκώντας σε εντυπωσιακές απαντήσεις που εμφανίζουν τον κοινωνικό τρόμο) αλλά ποτέ κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να καταγράψει την ημιμάθεια μας, τις εθνικιστικές μας απόψεις, τις ανιστόρητες βεβαιότητες. Κι έτσι σήμερα έρχεται η Χρυσή Αυγή (και αρκετοί άλλοι…) και πάνω σε αυτή την έλλειψη ουσιαστικής γνώσης σημαντικών στιγμών της ελληνικής ιστορίας σπεκουλάρουν ποντάροντας σε αντιλήψεις ήδη διαμορφωμένες.

Το Πολυτεχνείο είναι μια από τις πολλές ιστορίες του οποίου ο μύθος χτίστηκε εκ των υστέρων. Είναι μια σημαντική στιγμή νεολαιίστικής διαμαρτυρίας απέναντι στο καθεστώς της Χούντας, το οποίο όμως δεν ανατράπηκε από λαϊκές εξεγέρσεις. Με την πτώση της Χούντας το Πολυτεχνείο έγινε το σύμβολο ενός αντιδικτατορικού αγώνα που ούτε σπουδαίος υπήρξε, ούτε σοβαρά οργανωμένος – στη διάρκεια άλλωστε της Χούντας θρυμματίστηκε η ελληνική Αριστερά, που αυτόν τον αγώνα έπρεπε να τον οργανώσει.

Τα ίδια τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, από πολλούς που τα έζησαν, περιγράφονται ως κάτι που φούντωσε και ξέφυγε, ως πράξεις που ξεπέρασαν κάθε προσδοκία και κάθε σχεδιασμό – αν τέτοιος υπήρξε. Με τον καιρό το Πολυτεχνείο έγινε σύνθημα μιας νέας πολιτικής τάξης και όχι μιας γενιάς – αυτό είναι κάτι άλλο. Έγινε μια συμβολική ιστορία – όμως οι συμβολισμοί του θόλωσαν το τι έγινε εκεί εκείνα τα βράδια.

Είναι αλήθεια ότι έγιναν πολλά. Κάποια στιγμή κάποιος θα γράψει την ιστορία αφήνοντας στην άκρη τους συμβολισμούς. Μέχρι τότε μπορούμε να γελάμε με την άγνοια των αμερικάνων…

Διαβάστε περισσότερα: http://www.sport.gr/Article/Blogs/%CE%9A%CE%B1%CF%81%CF%80%CE%B5%CF%84%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82/%CE%97-%CF%83%CF%80%CE%AD%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%AC%CE%B3%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CE%B1-/85-150566.html#ixzz2CVHlQtBp

Advertisements

Posted Νοέμβριος 17, 2012 by msofcrete in Uncategorized

Tagged with

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: